3. Misleiding van de consument
Een andere valkuil bij het etiketteren van levensmiddelen is het misleiden van de consument. Volgens Verordening (EU) nr. 1169/2011 mag voedselinformatie niet misleidend, dubbelzinnig of verwarrend zijn. Naast deze wettelijke bepalingen, kan misleiding ook zorgen voor verlies van vertrouwen bij de consument. Het is dus essentieel dat etiketten altijd transparant en accuraat zijn, zodat de consument geen verkeerde verwachtingen heeft en een weloverwogen keuze kan maken.
Misleiding van de consument kan gebeuren door het gebruik van onduidelijke of misleidende claims, afbeeldingen of termen op het etiket. Een product kan bijvoorbeeld "natuurlijk" worden genoemd, terwijl het eigenlijk kunstmatige ingrediënten bevat. Of er kan een afbeelding worden getoond van een ingrediënt terwijl het product dat ingrediënt niet of maar heel weinig bevat.
Voor voedings- of gezondheidsclaims op levensmiddelen is specifieke wetgeving opgesteld. Deze claims moeten voldoen aan Verordening (EU) nr. 1924/2006, de zogenaamde Claimsverordening. Hierin is vastgesteld waar je aan moet voldoen om een claim als ‘suikervrij’, ‘vezelrijk’ of ‘vitamine C ondersteunt het immuunsysteem’ te mogen vermelden.
Als je een claim wilt voeren, check dan eerst of je product aan de algemene voorwaarden voldoet om een claim te mogen maken. Controleer daarna of er wetgeving is vastgesteld voor de betreffende claim en of je claim daaraan voldoet. Zorg dat je de claim goed kunt onderbouwen en dat de juiste bewoordingen zijn gebruikt.
