Een tekort aan QA- of QC-capaciteit vraagt om meer dan het invullen van een vacature. De relevante vraag is: welk werk moet worden opgevangen, welke expertise is daarvoor nodig en voor welke periode? Bij uitval, een langdurig openstaande vacature, piekbelasting of een specifiek kwaliteitstraject kan tijdelijke ondersteuning uitkomst bieden. Niet als standaardvervanging van het eigen team, maar als gerichte aanvulling op de capaciteit en kennis die intern al aanwezig zijn.
Een openstaande functie wordt al snel vertaald naar een nieuwe fulltime medewerker. Toch hoeft de werkelijke behoefte daar niet één op één mee overeen te komen. Misschien is structureel twee dagen per week extra QA-capaciteit nodig. Misschien vraagt het QC-team alleen tijdens een piekperiode om ondersteuning. Of er zijn intern voldoende mensen, maar voor een audit, certificering of verbetertraject ontbreekt tijdelijk specialistische kennis.
Een scherpe analyse voorkomt dat capaciteit wordt georganiseerd rond een functietitel in plaats van rond het werk. Beantwoord daarom eerst vier vragen:
De aard van het werk bepaalt welke ondersteuning past. Ligt de behoefte bij kwaliteitssystemen, audits, certificering, procedures of verbetertrajecten? Dan ligt QA-ondersteuning voor de hand. Denk bijvoorbeeld aan expertise rond BRCGS, IFS of FSSC 22000.
Zit het knelpunt vooral in de dagelijkse uitvoering, zoals controles en andere operationele kwaliteitswerkzaamheden? Dan sluit QC-ondersteuning beter aan. Bij een bredere capaciteitsvraag kan ook een combinatie van QA en QC passend zijn.
Een externe specialist hoeft daarbij geen volledige functie over te nemen. De inzet kan worden afgebakend tot de werkzaamheden waarvoor intern onvoldoende tijd, capaciteit of specifieke kennis beschikbaar is.
Bij een structurele fulltime behoefte kan uitbreiding van het eigen team de juiste keuze zijn. Is de behoefte tijdelijk, beperkt in omvang of specialistisch, dan kan flexibele ondersteuning beter aansluiten. Ook een combinatie is mogelijk: tijdelijke capaciteit inzetten om het kwaliteitswerk door te laten gaan, terwijl de organisatie zoekt naar structurele versterking.
Vergelijk daarom niet alleen een salaris met een extern tarief. Bij een vaste medewerker spelen ook recruitment, werkgeverskosten, onboarding, opleiding en interne begeleiding een rol. Bij outsourcing wordt capaciteit en expertise ingezet voor de afgesproken omvang en periode.
De strategische afweging is dus niet uitsluitend welke optie op papier het goedkoopst lijkt. Belangrijker is welke inzet aansluit op de hoeveelheid werk, de gewenste beschikbaarheid, de benodigde expertise en de duur van de behoefte.
QA- en QC-outsourcing zijn bedoeld als aanvulling op de eigen kwaliteitsorganisatie. Vaste medewerkers kennen de producten, processen, klanten en interne werkwijze. Externe professionals kunnen tijdelijk capaciteit of specialistische expertise toevoegen wanneer het team die nodig heeft.
Zo kan een organisatie een vacatureperiode overbruggen, uitval opvangen, piekbelasting verwerken of gericht ondersteuning inzetten voor een audit, certificering of verbetertraject. Zodra de extra behoefte afneemt, kan de inzet daarop worden aangepast.
Normec Foodcare denkt mee over de aard en omvang van de capaciteitsvraag: QA, QC of een combinatie, het benodigde aantal dagen en de gewenste periode. Zo ontstaat een gerichte invulling die aansluit op het kwaliteitsteam en het werk dat er ligt.
Onze experts denken graag met je mee en helpen je snel op weg.
De omschakeling naar duurzame verpakkingen is in volle versnelling. Bedrijven kiezen massaal voor recycleerbare oplossingen, mono materialen en packaging designs die beter aansluiten bij Europese recyclagedoelstellingen. Die evolutie is logisch én noodzakelijk.
Als productiebedrijf voer je regelmatig lab- en microbiologische analyses uit: monstername van omgeving, van grondstoffen, halffabricaten en eindproducten. Hoe voer je dit op een juiste manier uit en wat zijn belangrijke zaken om rekening mee te houden?
PFAS staan al enkele jaren hoog op de Europese agenda. Waar de aandacht eerder vooral uitging naar drinkwater, bodemverontreiniging en industriële emissies, verschuift de focus steeds meer naar verpakkingsmaterialen die in contact komen met levensmiddelen.
De Packaging and Packaging Waste Regulation (PPWR) zorgt voor een ingrijpende verandering in de Europese verpakkingswetgeving. De nieuwe regels raken niet alleen verpakkingsproducenten, maar hebben impact op de volledige keten inclusief voedingsbedrijven en QA-teams. Wat houdt de PPWR precies in? Wat verandert er concreet voor voedselcontactmaterialen? En hoe bereid je je hier als organisatie op voor? We vroegen het aan een expert in voedselcontactmaterialen en verpakkingscompliance.
