UTRECHT – De toepassing van de Europese ontbossingsverordening (EUDR) komt dichterbij. Voor veel voedingsbedrijven betekent dit dat de herkomst van relevante grondstoffen niet alleen bekend zijn, maar ook ontbossingsvrij, dat ze legaal geproduceerd zijn en aan de toepasselijke due-diligence verplichtingen voldoen. Eerdere proefinspecties van de Nederlandse Voedsel- en Warenautoriteit (NVWA) laten bovendien zien waar het in de praktijk kan misgaan. Alleen informatie verzamelen is niet voldoende. Bedrijven moeten risico’s daadwerkelijk beoordelen en, waar nodig, passende maatregelen nemen.
De centrale vraag is daarom niet alleen of jouw organisatie informatie over leveranciers en grondstoffen beschikbaar heeft. Kun je ook onderbouwen hoe je die informatie hebt beoordeeld, welke risico’s je hebt vastgesteld en hoe de fysieke goederen aan hun herkomst zijn gekoppeld?
Volgens de huidige stand van zaken worden de EUDR-verplichtingen vanaf 30 december 2026 van toepassing voor grote en middelgrote ondernemingen. Voor de meeste kleine en micro-ondernemingen geldt 30 juni 2027. Er zijn uitzonderingen, onder meer voor bepaalde houtproducten die al onder de Europese houtverordening vallen. Stel daarom vast welke termijn voor jouw organisatie en producten geldt.
De EUDR richt zich op zeven grondstoffen: runderen, cacao, koffie, oliepalm, soja, rubber en hout, plus specifieke afgeleide producten. Voor de voedingsindustrie zijn onder meer cacao, koffie, palmolie, soja en rundvlees relevant. Of een product daadwerkelijk onder de verordening valt, hangt af van de productomschrijving en de bijbehorende douanecode in bijlage I. Een product met een van deze ingrediënten valt dus niet automatisch binnen de reikwijdte.
De NVWA publiceerde in augustus 2025 bevindingen uit vrijwillige proefinspecties bij bedrijven die al ver waren met hun voorbereiding. De belangrijkste les: een goed EUDR-proces gaat verder dan het verzamelen van documenten. Risico’s moeten worden beoordeeld en de uitkomsten moeten aantoonbaar worden vertaald naar passende beheersmaatregelen.
Koppel relevante risico’s aan onderbouwde maatregelen. Een dossier met leveranciersinformatie is pas het begin.
Digitale systemen kunnen ondersteunen, maar nemen de verantwoordelijkheid voor due diligence niet over
Een certificaat kan onderdeel zijn van de onderbouwing, maar vervangt het vereiste zorgvuldigheidsonderzoek niet.
De fysieke goederen moeten aantoonbaar horen bij de vastgestelde herkomst. Ook moet vermenging met andere goederen worden voorkomen.
Voor foodbedrijven raakt EUDR meerdere afdelingen. Inkoop heeft informatie van leveranciers nodig, QA moet kunnen beoordelen of de beschikbare onderbouwing voldoende is en supply chain moet de koppeling tussen grondstof, herkomst en fysieke goederen kunnen ondersteunen.
Juist bij samengestelde en verwerkte producten is een belangrijke voorafgaande vraag: valt deze specifieke goederenstroom daadwerkelijk onder bijlage I van de EUDR? Pas daarna kun je vaststellen welke informatie en controles nodig zijn en welke partij in de keten welke verplichtingen heeft.
Welke verplichtingen gelden, verschilt per organisatie en goederenstroom. Een importeur die relevante producten voor het eerst op de EU-markt brengt, heeft andere verantwoordelijkheden dan een producent die uitsluitend grondstoffen verwerkt waarvoor eerder in de keten al due diligence is uitgevoerd.
Door de vereenvoudigingen hoeven downstream marktdeelnemers en handelaren niet zelf opnieuw een zorgvuldigheidsverklaring in te dienen. Zij houden wel informatieverplichtingen. Breng daarom per goederenstroom jouw rol en de bijbehorende verplichtingen in kaart.
Een praktische eerste stap is om samen met inkoop, QA en supply chain één relevante goederenstroom volledig door te lopen, bijvoorbeeld cacao, koffie, soja of palmolie. Leg vervolgens verantwoordelijkheden, acties en termijnen vast. Zo wordt zichtbaar welke onderdelen al zijn geregeld en waar nog werk nodig is.
EUDR hoeft niet volledig naast het bestaande kwaliteitsmanagement te worden georganiseerd. Processen rond leveranciersbeheer, traceerbaarheid, interne audits en managementreviews bieden aanknopingspunten om duurzaamheidsvereisten structureel te borgen.
Voor kwaliteitsmanagers ligt hier een kans. Door EUDR-controles onderdeel te maken van bestaande processen, wordt sneller zichtbaar waar informatie ontbreekt, beoordelingen onvoldoende zijn onderbouwd of verantwoordelijkheden niet duidelijk zijn.
Normec Foodcare ondersteunt voedingsbedrijven bij vraagstukken rond duurzaamheidswetgeving, ketentransparantie en leveranciersbeheer. Specialisten helpen relevante eisen te vertalen naar bestaande kwaliteitsprocessen. Wie eerst de interne kennis wil versterken, kan de EUDR e-learning gebruiken als basis voor reikwijdte, due diligence en praktische implementatie.
De naderende EUDR vraagt om meer dan een verzameling leveranciersdocumenten. Voedingsbedrijven moeten weten welke goederenstromen onder de regelgeving vallen en aantoonbaar maken hoe relevante informatie, risico’s en traceerbaarheid worden beheerst.
Wie daar nog niet volledig zicht op heeft, kan de komende periode gebruiken om één relevante goederenstroom van begin tot eind te toetsen. Zorg dat informatie niet alleen aanwezig is, maar ook onderdeel vormt van een aantoonbaar werkend zorgvuldigheidsproces.
Onze experts denken graag met je mee en helpen je snel op weg.
De omschakeling naar duurzame verpakkingen is in volle versnelling. Bedrijven kiezen massaal voor recycleerbare oplossingen, mono materialen en packaging designs die beter aansluiten bij Europese recyclagedoelstellingen. Die evolutie is logisch én noodzakelijk.
Als productiebedrijf voer je regelmatig lab- en microbiologische analyses uit: monstername van omgeving, van grondstoffen, halffabricaten en eindproducten. Hoe voer je dit op een juiste manier uit en wat zijn belangrijke zaken om rekening mee te houden?
PFAS staan al enkele jaren hoog op de Europese agenda. Waar de aandacht eerder vooral uitging naar drinkwater, bodemverontreiniging en industriële emissies, verschuift de focus steeds meer naar verpakkingsmaterialen die in contact komen met levensmiddelen.
De Packaging and Packaging Waste Regulation (PPWR) zorgt voor een ingrijpende verandering in de Europese verpakkingswetgeving. De nieuwe regels raken niet alleen verpakkingsproducenten, maar hebben impact op de volledige keten inclusief voedingsbedrijven en QA-teams. Wat houdt de PPWR precies in? Wat verandert er concreet voor voedselcontactmaterialen? En hoe bereid je je hier als organisatie op voor? We vroegen het aan een expert in voedselcontactmaterialen en verpakkingscompliance.
