Als producent wil je natuurlijk dat jouw product opvalt in het schap. Vrijwillige informatie op de verpakking biedt daarvoor een uitgelezen kans. Denk aan extra claims zoals “biologisch”, “rijk aan vezels” of “duurzaam geproduceerd”. Deze informatie helpt consumenten te overtuigen en je product te onderscheiden van de concurrentie. Maar het is een dunne lijn tussen verleiden en misleiden. Hoe zorg je dat je die niet overschrijdt?
Vrijwillige informatie biedt producenten een waardevol instrument om het verhaal achter hun product op een onderscheidende en overtuigende wijze over te brengen. Door specifieke kenmerken, zoals gezondheidsvoordelen, bijzondere productiemethoden of duurzaamheidsinitiatieven te communiceren, kunnen merken zich duidelijk profileren in een competitieve markt.
Deze aanvullende informatie helpt niet alleen om consumenten bewust en geïnformeerd te maken, maar speelt ook een cruciale rol bij het opbouwen van een sterk imago op het gebied van duurzaamheid en maatschappelijke verantwoordelijkheid. Bovendien draagt het bij aan de herkenbaarheid en aantrekkingskracht van het merk, waardoor consumenten zich eerder verbonden voelen en de kans op loyaliteit en herhaalaankopen toeneemt. Het zorgvuldig inzetten van vrijwillige informatie kan daarmee een strategisch voordeel opleveren, dat verder gaat dan de functionele eigenschappen van het product alleen.
Natuurlijk wil je je product zo aantrekkelijk mogelijk presenteren, maar pas op dat je niet over de schreef gaat. Misleiding kan je merk schaden en tot boetes leiden. Let op deze punten:
Hoewel het gebruik van vrijwillige informatie op verpakkingen niet verplicht is, zijn er wel duidelijke en strikte grenzen waar producenten zich aan moeten houden. Claims met betrekking tot gezondheid en voeding vallen onder strenge wet- en regelgeving, waarbij alleen wetenschappelijk onderbouwde en door bevoegde instanties goedgekeurde gezondheidsclaims zijn toegestaan. Onbewezen, misleidende of overdreven gezondheidsclaims zijn verboden en kunnen leiden tot sancties en reputatieschade.
Daarnaast mogen herkomst- en duurzaamheidclaims uitsluitend worden toegepast wanneer aan specifieke criteria wordt voldaan. Dit geldt bijvoorbeeld voor beschermde oorsprongsbenamingen (BOB) en gecertificeerde keurmerken zoals Fairtrade, die duidelijke standaarden en controles hanteren om de authenticiteit en integriteit van dergelijke claims te waarborgen. Ook milieuclaims dienen eerlijk, transparant en verifieerbaar te zijn. Oneerlijke of misleidende milieuclaims kunnen het consumentenvertrouwen ernstig ondermijnen en juridische consequenties met zich meebrengen. Daarom is het essentieel voor producenten om volledig op de hoogte te zijn van de geldende regelgeving en hun communicatie zorgvuldig af te stemmen om zowel juridische risico’s als imagoschade te voorkomen.
Vrijwillige informatie op je levensmiddelenverpakking is een krachtig marketinginstrument. Maar de sleutel tot succes is eerlijkheid en transparantie. Zo bouw je een sterk merk op dat consumenten waarderen én vertrouwen— zonder de grens naar misleiding over te gaan.
Onze experts denken graag met je mee en helpen je snel op weg.
Een Salmonella-uitbraak die in verband wordt gebracht met eieren van een Belgisch pluimveebedrijf heeft inmiddels minstens 300 mensen ziek gemaakt. De situatie laat opnieuw zien hoe belangrijk structurele monitoring en tijdig laboratoriumonderzoek zijn binnen de eierketen.
WIERINGERWERF – Normec Foodcare wijst klanten op de geldende Europese regelgeving voor dierlijke bijproducten (DBP) en afgeleide producten. Aanleiding hiervoor is extra aandacht van de Nederlandse Voedsel- en Warenautoriteit (NVWA) voor de correcte toepassing van deze wetgeving binnen de keten van monsteraanlevering, analyse en verwerking. De regelgeving is vastgelegd in Verordening (EG) nr. 1069/2009 en de bijbehorende uitvoeringsbepalingen in Verordening (EU) nr. 142/2011. Het doel hiervan is het beschermen van de volksgezondheid, diergezondheid en de veiligheid van de voedsel- en voederketen.
Leveranciersverklaringen blijven onmisbaar, maar ze zijn in essentie afhankelijk van informatie die verderop in de keten wordt aangeleverd. Elke schakel in die keten introduceert variatie, en wijzigingen in grondstoffen, processen of leveranciers kunnen doorwerken zonder dat dit onmiddellijk zichtbaar is in de documentatie die uiteindelijk wordt doorgegeven.
In de voedingsindustrie is labelcontrole veel meer dan een administratieve eindstap in het kwaliteitsproces. Het vormt een kritische beheersmaatregel binnen food safety en QA, met directe impact op consumentenveiligheid, compliance en het risico op recalls. Toch blijkt in de praktijk dat juist de controle en verificatie van labels een structureel kwetsbaar punt blijft binnen veel organisaties.
Allergenenbeheer en kruiscontaminatie blijven een van de meest gevoelige onderwerpen binnen food safety en QA in de voedingsindustrie. Niet alleen omdat de impact op consumenten groot kan zijn, maar ook omdat de onderbouwing van een Precautionary Allergen Labelling (PAL) vaak complexer is dan ze op het eerste gezicht lijkt.
PFAS staan al enkele jaren hoog op de Europese agenda. Waar de aandacht eerder vooral uitging naar drinkwater, bodemverontreiniging en industriële emissies, verschuift de focus steeds meer naar verpakkingsmaterialen die in contact komen met levensmiddelen.
Cafeïne behoort tot de meest geconsumeerde bioactieve stoffen ter wereld. De meeste consumenten associëren cafeïne met koffie, thee, energiedranken en cola, maar de werkelijkheid is veel breder. Vandaag vinden we cafeïne terug in een groeiend aantal levensmiddelen, voedingssupplementen en zelfs cosmetische producten. Die brede toepassing creëert opportuniteiten voor producenten, maar brengt ook uitdagingen met zich mee op het vlak van kwaliteitsborging, etikettering en regelgeving.
